title

اثر دگزامتازون و متوکلوپرامید برروی تهوع و استفراغ بعد از عمل: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور

انتظاری, مسعود ، خوشباطن, منوچهر ، عیسی زاده فر, خاطره ، اخوان اکبری, قدرت (1388) اثر دگزامتازون و متوکلوپرامید برروی تهوع و استفراغ بعد از عمل: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور. Eastern Mediterranean Health Journal ــ 16 (3). ص.ص.300-303. شاپا 1687-1634

[img]
پیش نمایش
متنی - نسخه چاپ شده
259kB

آدرس اینترنتی رسمی : http://www.emro.who.int/emhj/V16/03/16_3_2010_0300...

خلاصه فارسی

مقدمه: تهوع و استفراغ بعد از عمل از شايعترين عوارض بعد از بيهوشي بوده و روشهاي مختلفي براي پيشگيري از اين عارضه مورد استفاده قرار مي گيرد. در مطالعة حاضر تأثير استفاده از متوكلوپراميد (10 ميلي گرم)، دگزامتازون (8 ميلي گرم) و تركيب اين دو دارو در كاهش ميزان تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحي كاتاراكت با بيهوشي عمومي وريدي با گروه دارونما مقايسه شده است. مواد و روشها: در اين كارآزمايي باليني دوسوكور يكصد بيمار داوطلب جراحي كاتاراكت به طور تصادفي به 4 گروه تقسيم شده اند. در گروه (P) دارونما cc2 سالن نرمال، در گروه (M) متوكلوپراميد 10 ميلي گرم، در گروه (D) دگزامتازون 8 ميلي گرم و در گروه (M+D) متوكلوپراميد 10 ميلي گرم بعلاوة دگزامتازون 8 ميلي گرم يك دقيقه قبل از القاي بيهوشي تزريق گرديد. بيماران بصورت يكسان داروهاي بيهوشي دريافت كرده و پس از لوله گذاري تراشه تحت انفوزيون پروپوفول قرار گرفتند. پس از خاتمه عمل جراحي بروز تهوع و استفراغ در اطاق ريكاوري و همچنين 6 ساعت و 24 ساعت بعد از عمل جراحي مورد بررسي قرار گرفته و در فرمهاي اطلاعات بيماران ثبت شد. نهايتاً اطلاعات حاصله با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و آزمونهاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: بدنبال استفاده از اين داروها ميزان تهوع در ريكاوري از 44% در گروه دارونما به 20% در گروه متوكلوپراميد، 16% در گروه دگزامتازون و 8% در گروه تركيب متوكلوپراميد و دگزامتازون كاهش يافته و ميزان استفراغ از 20% در گروه دارونما به 4% در گروه متوكلوپراميد، 4 % در گروه دگزامتازون و صفر درصد در گروه تركيب اين دو دارو كاهش يافته است كه در هر دو مورد ميزان تاثير تركيب دو داروي متوكلوپراميد و دگزامتازون در كاهش تهوع و استفراغ بعد از عمل معني دار بوده است (05/0 P<). بررسي 24 ساعته تهوع و استفراغ نيز نتايج مشابهي داشته است. بحث: با توجه به يافته هاي مطالعة حاضر استفادة تركيبي از 10 ميلي گرم متوكلوپراميد به علاوة 8 ميلي گرم دگزامتازون قبل از القاي بيهوشي بصورت چشمگيري ميزان تهوع و استفراغ بعد از عمل را كاهش داده و براي گروههاي در معرض خطر اين عارضه مخصوصاً در اعمال جراحي سرپايي سودمند مي باشد.

عنوان انگليسي

Efficacy of metoclopramide and dexamethasone for postoperative nausea and vomiting: a double-blind clinical trial

خلاصه انگلیسی

Postoperative nausea and vomiting are common complications of anaesthesia. This double-blind clinical trial assessed the incidence of nausea and vomiting after cataract surgery with intravenous anaesthesia in 100 patients randomly assigned to preinduction placebo (saline), metoclopramide (10 mg), dexamethasone (8 mg) or the 2 drugs combined. The incidence of nausea in the recovery room was 44% with placebo, 20% with metoclopramide, 16% with dexamethasone and 8% with the combination. The incidence of vomiting was 20%, 4%, 4% and 0% respectively in the 4 groups. Metoclopramide plus dexamethasone combination significantly decreased nausea and vomiting both in the recovery room and 24 hours afterwards and is recommended for high-risk groups especially in outpatient surgeries.

نوع سند :مقاله
زبان سند : انگلیسی
نویسنده اول :مسعود انتظاری
نویسنده مسئول :منوچهر خوشباطن
اطلاعات اضافی :abstracted/indexed in: 1. MEDLINE/pubmed 3- CINAHL- CAB International - Lexis Nexis
کلید واژه ها:تهوع و استفراغ بعد از عمل ، متوكلوپراميد ، دگزامتازون
کلید واژه ها (انگلیسی):Postoperative nausea and vomiting , metoclopromide , Dexamethasone
موضوعات :QV فارماکولوژی
WO جراحی
بخش های دانشگاهی :دانشكده پزشكي > گروه بیهوشی، زنان و زایمان
کد شناسایی :1142
ارائه شده توسط : دکتر مسعود انتظاری اصل
ارائه شده در تاریخ :22 اسفند 1388 09:53
آخرین تغییر :10 فروردین 1393 09:21

فقط پرسنل کتابخانه صفحه کنترل اسناد

Document Downloads

More statistics for this item...