title

بررسي وضعيت اپيدميولوژيك بيماري كالاآزار در استان اردبيل از سال 1380 لغايت 1389

براک, منوچهر ، امدادی, داريوش ، مدرس صدرایی, نگار (1390) بررسي وضعيت اپيدميولوژيك بيماري كالاآزار در استان اردبيل از سال 1380 لغايت 1389. در: بيستمين كنگره بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران, 10 لغايت 14 دي ماه سال 90, تهران ـ نياوران ـ مركز پژوهشهاي وزارت امور خارجه .

[img]
پیش نمایش
متنی - نسخه چاپ شده
887kB

آدرس اینترنتی رسمی : http://www.iiccom.org/pdf/20th/shafahi.pdf

خلاصه فارسی

مقدمه و اهداف: ليشمانيوز احشايي (كالاآزار) يكي از بيماريهاي قابل انتقال بين انسان و حيوان است كه توسط انگلهاي تك ياخته اي داخل سلولي از جنس ليشمانيا ايجاد مي شود.كالاآزار در بعضي از مناطق ايران از جمله استان هاي اردبيل ، آذربايجانشرقي و فارس به صورت آندميك انتقال مي يابد. در كشورايران تيپ مديترانه اي اين بيماري وجود دارد كه عامل آن ليشمانيا اينفانتوم بوده و مخازن اصلي آن را سگ و سگ سانان تشكيل مي دهند. كالاآزار از بيماريهاي قديمي و شايع زئونوز استان اردبيل بوده كه كانون قديمي آن شهرستان مشكين شهر مي باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي و شناسايي و كشف كانونهاي جديد بيماري در استان صورت گرفته است . روش تحقيق ويافته ها: : اين تحقيق يك مطالعه توصيفي تحليلي مي باشد كه بر روي تعداد 346 نفر مبتلايان به كالاآزار ازسال1380 لغايت 1389 در استان اردبيل با استفاده از روش تشخيص آزمايشگاهي به روش آنتي ژن DAT (با تيتر 3200/1 و بالاتر) تشخيص و تحت درمان با گلوکانتیم قرار گرفتند صورت گرفت. بدنبال ادغام برنامه مراقبت بيماري در سيستم شبكه بهداشتي درماني در شهرستانهاي مشكل دار (مشكين شهر و گرمي) و تقويت و تشديد برنامه هاي مراقبتي و اطلاع رساني در اين خصوص، منجر به كاهش تعداد موارد و جلوگيري از مرگ و مير ناشي از بيماري در مبتلايان در سالهاي اخير گرديده است. بطوريكه تعداد بيماران از 81 مورد در سال 1380 به تعداد 14 مورد در سال 1389 كاهش داشته است و هيچ مورد مرگ ناشي از بيماري گزارش نشده است. از تعداد كل موارد (65%) مربوط به شهرستان مشكين شهر، (25%) مربوط به شهرستان گرمي و (10%) مربوط به شهرستانهاي بيله سوار و پارس آباد بوده است كه از نظر موقعيت جغرافيايي شهرستانهاي همجوار مي باشند. از كل موارد 55% مونث و 45% مذكر و 95% روستايي و 5% شهري بوده است. از نظر گروه سني 70% زير 2 سال و 21% بين 5 - 2 سال و 9% بالاي 5 سال بوده است نتيجه گيري و پيشنهادات: علاوه بر شهرستان مشكين شهر كه كانون قديمي بيماري در كشور و استان مي باشد. انتقال محلي بيماري در شهرستانهاي گرمي، بيله سوار و پارس آباد نيز صورت گرفته و از كانونهاي جديد بيماري در استان به شمار مي رود. شيوع بيماري بيشتر در گروه سني زير 5 سال (91% ) و در مناطق روستايي ديده مي شود. با توجه به ادغام مراقبت بيماري در سيستم شبكه و تقويت و تشديد نظام مراقبت و گزارش دهي بيماري در استان و همچنين انجام برنامه هاي مداخله اي، منجر به كاهش تعداد موارد بيماري در شهرستانهاي آندميك گرديده است و هيچ مورد مرگ ناشي از كالاآزار در مبتلايان مشاهده نشده است. لذا پيشنهاد ميگردد جهت حفظ وضع موجود و كنترل بيماري و جلوگيري از خطر ابتلاء در گروه سني زير 5 سال و مرگ و مير بيماري ، لازم است برنامه هاي بيماريابي (شناسايي و درمان موارد انساني) ، شناسايي و از بين بردن مخازن آلوده (سگهاي آلوده) تقويت و تشديد گردد.



نوع سند :موضوع کنفرانس یا کارگاه (سخنرانی )
زبان سند : فارسی
نویسنده اول :منوچهر براک
نویسنده مسئول :داريوش امدادی
کلید واژه ها:كالاآزار ، مشكين شهر ، DAT ، سيستم شبكه
موضوعات :WC بیماریهای واگیر
بخش های دانشگاهی :دانشكده پزشكي > گروه اطفال ، پزشکی اجتماعی
کد شناسایی :3097
ارائه شده توسط : دکتر منوچهر براک
ارائه شده در تاریخ :14 اسفند 1390 07:42
آخرین تغییر :29 بهمن 1391 13:59

فقط پرسنل کتابخانه صفحه کنترل اسناد

Document Downloads

More statistics for this item...