title

دعا در درمان بيماريها

صالحی عالی, حبیبه ، اخوان اکبری, پوران ، مصطفی زاده, فریده ، یزدانی, افشین (1392) دعا در درمان بيماريها. در: پنجمین کنگره پژوهشی سالیانه دانشجویی (استانی ), 11 خرداد 1392, دانشگاه علوم پزشکی اردبیل.

[img]
پیش نمایش
متنی - نسخه چاپ شده
1MB

خلاصه فارسی

مقدمه : دعا درماني اخيرا در روش هاي درماني پزشكي آلوپاتيك مرسوم بكار گرفته شده است و از فوايد بالقوه آن مي توان كاهش استرس وارده بر بيمار و رفع فشار خون ملايم را ذكر كرد. مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير دعا در درمان بياريها صورت گرفته است مواد و روش ها : اين مطالعه مقاله اي مروري است كه با جستجوي اينترنتي مقالات و بررسي كتاب هاي موجود در اين زمينه صورت گرفته است . يافته ها :دعا در واقع يك عملكرد ساده اي است كه با متوجه كردن ذهن و قلب بسوي ذات اقدس پروردگارانجام مي شود.يكي از فعال ترين فرم ها و انواع دعاها خواستن چيزي براي ديگران است (Intercessory). اين قسم كه درواقع همان دعادرماني است يك شكل فعالانه ازدعاست كه فرد براي ديگران عاقبتي مطلوب (Outcome) را مي طلبد.آيات زيادي در قرآن در مورد دعا آمده است،از جمله درسوره هاي غافر(آيه 60)، انعام (آيه52)، فرقان(آيه77)،اعراف(آيه26)كه اهميت دعا را در زندگي انسان گوشزد مي كند. بعلت مخارج پايين تر و عوارض جانبي كمتر، دعادرماني اين قابليت را دارد كه جهت يك درمان همراه و مكمل و (گاها به تنهايي و مستقل) ، بيشتر مورد ارزيابي قرار گيرد. درمطالعه جهانگير و همكاران (1387) كه روي بيماران مبتلا به تالاسمي صورت گرفت، اثردعادرماني را در كاهش فريتين سرم ،افزايش هموگلوبين وافزايش فواصل خونگيري نشان داد.در مطالعه ديگري كه توسط چا و ويس (2004) روي 219 نفر انجام شد ،مشخص گرديد كه در گروهي كه دعاي شفاعت(IP) شده بودند ميزان بارداري از گروهي كه دعا نشده بودند بالاتر بود (50% در مقابل 26%). همچنين در گروه دعا شده ميزان كاشته شدن جنين دررحم نسبت به گروه دعا نشده بيشتربود(8/16% درمقابل 8%) . درمطالعه اي كه تاثير دعادرماني (2001) روي عفونت خون انجام شد،گروه مداخله 1691 نفرو گروه كنترل 1702نفر بودند كه نتيجه مطالعه تفاوت معني داري را در طول دوره تب و طول مدت اقامت در بيمارستان نشان مي داد كه در گروه مداخله كمتر از گروه كنترل بود . درمطالعه ديگري كه توسط راندلف و همكاران (1998) در سانفرانسيسكو انجام شد،مشخص شد كه در گروهي كه دعا شده بودند، كمك تهويه اي –آنتي بيوتيك و ديورتيك هاي كمتري نسبت به گروه دعا نشده مورد نياز بود . نتيجه گيري : يكي از روشهاي درماني كه با رويكرد كل نگر به انسان اخيرا در سطح جهاني مورد بررسي علمي قرار گرفته و كارآيي آن ثابت شده است دعادرماني است، دعادرماني از ماقبل از تاريخ سابقه داشته و نوعي شفابخشي باستاني است كه با متوجه كردن ذهن و قلب بسوي ذات پروردگار انجام مي شود.بايد دانست دعادرماني يك روش جايگزين نيست بلكه مكمل ساير درمانهاست كه اخيرا جزو اصلي ترين تحقيقات علمي مرد توجه قرار گرفته است و اگر پزشكان باليني كه مسوليت درماني بيماران را بعهده دارند بااثر بخشي دعا در بهبود بيماران خود آشنا شوند تشويق خواهند شد كه اين كار را بعنوان بخشي از روشهاي درماني خود مورد استفاده قرار دهند.



نوع سند :موضوع کنفرانس یا کارگاه (سخنرانی )
زبان سند : فارسی
نویسنده مسئول :حبیبه صالحی عالی
نویسنده :پوران اخوان اکبری
نویسنده :فریده مصطفی زاده
نویسنده :افشین یزدانی
کلید واژه ها (انگلیسی):Intercessory Prayer , Therapeutic Prayer , Disease
موضوعات :W حرفه پزشکی > W.20.55 H9 عناوین ویژه
بخش های دانشگاهی :دانشکده پرستاری و مامایی > گروه مامایی
کد شناسایی :4378
ارائه شده توسط : خانم فریده مصطفی زاده
ارائه شده در تاریخ :18 دی 1392 13:48
آخرین تغییر :12 اسفند 1392 11:02

فقط پرسنل کتابخانه صفحه کنترل اسناد

Document Downloads

More statistics for this item...