title

بررسی ارزش تشخیصی سونوگرافی در مقایسه با سرعت هدایت عصبی در افراد دارای سندرم تونل کارپال

اعظمی, احد ، ایرانپرور, منوچهر ، اناری, حسن ، ملکی, نصراله (1392) بررسی ارزش تشخیصی سونوگرافی در مقایسه با سرعت هدایت عصبی در افراد دارای سندرم تونل کارپال. دکتری تخصصی (پایان نامه) دانشگاه علوم پزشکی اردبیل.






[img]
پیش نمایش
متنی - گزارش نهایی طرح تحقیقاتی/ پایان نامه
82kB
[img]
پیش نمایش
متنی - گزارش نهایی طرح تحقیقاتی/ پایان نامه
675kB
[img] متنی - گزارش نهایی طرح تحقیقاتی/ پایان نامه
محدود به فقط پرسنل سامانه

1MB
[img] سایر (spss) - فایل ضمیمه
محدود به فقط پرسنل سامانه

20kB
[img] سایر (spss) - فایل ضمیمه
محدود به فقط پرسنل سامانه

20kB

آدرس اینترنتی رسمی : http://lib.arums.ac.ir

خلاصه فارسی

مقدمه: سندرم تونل کارپال، شایع ترین نوع نوروپاتی محیطی ناشی از گیر افتادگی عصب است. استفاده از سونوگرافی جهت بررسی و تشخیص بیماریهای موسکولواسکلتال در طی چند دهه اخیر در حال افزایش است. هدف از این مطالعه، تعیین این بود که آیا سونوگرافی جهت تشخیص سندرم تونل کارپ، در مقایسه با سرعت هدایت عصبی می تواند به عنوان یک روش جایگزین استفاده شود یا نه. مواد و روش ها: افراد مبتلا به سندروم تونل کارپ اثبات شده با مطالعات الکترو دیاگنوستیک و افراد سالم به عنوان کنترل مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات فردی و دموگرافیک شامل سن، قد، شاخص توده بدنی، جنس، شغل، دست غالب و بیماریهای زمینه ای مرتبط با سندرم تونل کارپ بودند. سطح مقطع عرضی (CSA: Cross-Sectional Area )، نسبت پهن شدگی (FR: Flattening Ratio ) عصب مدیان و ضخامت فلکسور رتیناکولوم اندازه گیری شد. سپس مقایسه بین سونوگرافی و مطالعه هدایت عصبی صورت گرفت. نتایج: ما 180 مچ دست مربوط به 90 نفر (83 زن و 7 مرد)، که 120 مچ دست از نظر مطالعات الکترودیاگنوستیک، تشخیص سندرم تونل کارپ در آنها اثبات شده بود، و 60 مچ سالم، را مورد ارزیابی قرار دادیم. از 120 مچ دست علامتدار، شدت سندرم تونل کارپ در 57 مچ دست خفیف، در 29 مچ دست متوسط و در 34 مچ دست شدید بود. 63 بیمار (5/52 درصد) مبتلا به دیابت نوع دو، 19 بیمار (8/15 درصد) مبتلا به هیپوتیروئیدی، 15 بیمار (5/12درصد) مبتلا به آرتریت روماتوئید و 5 بیمار (2/4 درصد) مبتلا به نارسایی مزمن کلیه بود. بررسی نتایج بین دو گروه مبتلا و شاهد نشان داد که CSA در سطوح مختلف، به طور معنی داری در گروه مبتلا بیشتر از گروه شاهد بود. آستانه بیشتر از 12 میلی متر مربع در میزانCSA در قسمت خروجی تونل کارپ، بالاترین دقت تشخیصی را با حساسیت 7/66 درصد و اختصاصیت 99 درصد به ما داد. میزان CSA عصب مدیان، در سندرم تونل کارپ خفیف، متوسط و شدید از نظر آماری تفاوت معنی داری داشت. نتیجه گیری: اندازه گیری CSA عصب مدیان به کمک سونوگرافی، در تشخیص و درجه بندی شدت سندرم تونل کارپ مفید است. با استفاده از سونوگرافی به عنوان آزمون خط اول ممکن است به نحو موثری میزان مطالعات هدایت عصبی کاهش یابد.

عنوان انگليسي

The diagnostic value of ultrasound compared with nerve conduction velocity in carpal tunnel syndrome patients

خلاصه انگلیسی

Introduction: Carpal tunnel syndrome (CTS) is the most common form of peripheral entrapment neuropathy. The use of sonography for investigation and diagnosis of musculoskeletal conditions has been rapidly increasing over the past few decades. The purpose of this study was to determine whether sonography can be an alternative method to nerve conduction study (NCS) in the diagnosis of CTS. Methods: Individuals with electrodiagnostically proven CTS patients and healthy control subjects were enrolled prospectively. Anthropometric and demographic data included age, height, body mass index (BMI), sex, occupation, medication history, hand dominance, and underlying disorders associated with CTS. Median nerve Cross-Sectional Area (CSA), Flattening Ratio (FR), and flexor retinaculum thickness were measured. Then, comparisons between ultrasonography and nerve conduction study were made. Results: We assessed 180 wrists, of which 120 were electrophysiologically confirmed as CTS affected wrists and 60 normal wrists in 90 patients (83 women and 7 men). Of the 120 symptomatic wrists, 57 were mild, 29 moderate, and 34 had severe CTS. Sixty three (52.5%) patient had type 2 diabetes, 19 (15.8%) had hypothyroidism, 15 (12.5%) had rheumatoid arthritis, and 5 (4.2%) had chronic renal failure. Post hoc comparisons between the patients with CTS and controls demonstrated that the CSA at various levels of the median nerve were significantly greater in the CTS group than the control group. CSA at the tunnel outlet with a threshold of 12 mm2 gave the best diagnostic accuracy with a sensitivity and specificity of 66.7% and 99% respectively. The difference in cross-sectional area of the median nerve in mild, moderate and severe carpal tunnel syndrome was statistically significant. Conclusion: Ultrasonographic measurement of the cross-sectional area of median nerve is useful in diagnosing and grading CTS. Using sonography as a first-line test may cost-effectively reduce the number of nerve conduction studies in patients with suspected CTS.

نوع سند :پایان نامه (دکتری تخصصی )
زبان سند : فارسی
استاد راهنما :احد اعظمی
استاد مشاور :منوچهر ایرانپرور
استاد مشاور :حسن اناری
نگارنده :نصراله ملکی
اطلاعات اضافی :شماره پایان نامه: 023
کلید واژه ها:سندرم تونل کارپ ، سونوگرافی ، سرعت هدایت عصبی
کلید واژه ها (انگلیسی):Carpal Tunnel Syndrome , Ultrasonography , Nerve Conduction Velocity
موضوعات :WL سیستم عصبی
WN پرتو شناسی
بخش های دانشگاهی :دانشكده پزشكي > واحد پژوهش > پايان نامه هاي دفاع شده
دانشكده پزشكي > گروه داخلی ، قلب ، عفونی
دانشكده پزشكي > گروه رادیولوژی
کد شناسایی :5002
ارائه شده توسط : خانم صغری گلمغانی
ارائه شده در تاریخ :14 آذر 1392 12:56
آخرین تغییر :20 اردبهشت 1393 11:00

فقط پرسنل کتابخانه صفحه کنترل اسناد

Document Downloads

More statistics for this item...